Kekke Kaarten, Deel 5

In bovenstaand cartogram geeft de grootte van een (vervormd) land het aantal nucleaire wapens per x inwoners aan: hoe groter, hoe meer er van aanwezig zijn. De bevolkingsdichtheid in cartogrammen is overal gelijk.

Hoe wordt zo’n cartogram eigenlijk gemaakt?

Stel u eerst het volgende voor: een stuk rubber dat op sommige plaatsen uitgerekt wordt en op sommige, lokaal, juist ingekrompen. Maar dat proces wordt wel zodanig gereguleerd dat er geen scheuren in ontstaan: gebieden die eerst aan elkaar grensden moeten ook erna weer aan elkaar grenzen.

Als het, zoals in dit geval, een vergelijking tussen landen betreft, dan zou uit de nieuwe vorm nog wel, misschien soms met wat moeite, opgemaakt moeten kunnen worden welke landen het betreft. Kaarten moeten immers ook gelezen kunnen worden!

In de wereldkaart hierboven zijn Frankrijk, Rusland, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, China, India en Pakistan goed te herkennen. Dat klopt, want dit zijn kernmachten. Ook Noord-Korea is nog te onderscheiden. Van Afrika en Zuid-Amerika hoeven we blijkbaar niets te vrezen.

Het proces, uitgevoerd met een computer, lijkt erg op een natuurkundig proces: diffusie. Ook diffusie vindt geleidelijk plaats.

In volgende afleveringen vertel ik u telkens iets meer over de gebruikte methode, althans over de grote lijnen ervan.

De serie 

Bron