#Komkommers in plastic: voer voor #wiskundestudenten

Het irriteerde mij eerst. Maar hoe meer ik erover lees, hoe milder ik erover ga denken: plastic om groente en fruit in de supermarkt. Wist u namelijk dat bijna de helft van de geproduceerde hoeveelheden G&F niet op ons bordje terecht komt?

Om dat percentage te verlagen kunnen supermarkten hun bijdrage leveren: zorgen dat deze artikelen langer meegaan, op de plank en bij ons thuis. En dat kan weer door ze in plastic folie verpakt aan te bieden.

Maar voedsel moet wel kunnen blijven ademen, dus je moet zorgen voor gaatjes in dat plastic. Niet te veel gaatjes, niet te weinig, net goed. Enzovoorts. Het bedrijf Perfotec in Mijdrecht zorgde voor een innovatie op dit terrein: een machine die op grond van het gemeten zuurstof- en kooldioxidegehalte met een wiskundig model bepaalt hoeveel gaatjes er in de verpakking moeten worden geprikt, hoe groot die moeten zijn en waar ze moeten komen. De houdbaarheid van groente en fruit in dit aldus geperforeerde plastic wordt met drie tot zeven dagen verlengd. Voor deze vondst won het bedrijf begin november de Groene Tulp voor de inventiefste duurzame uitvinding.

PS: prima (afstudeer)onderwerp voor wiskunde- of andere bètastudenten, lijkt mij.

Bron: Volkskrant

Internetzoekopdracht met prijs: #Mastaba en #wiskunde

De Bulgaarse kunstenaar Christo, bekend van zijn inpakprojecten (o.a.: Rijksdag in Berlijn), is al jaren bezig met de realisatie van zijn Mastaba-project in de Verenigde Arabische Emeritaten: een afgeknotte piramide [? HW], opgebouwd uit 55-gallon olievaten.

Voor de hand liggende vraag: hoeveel van die vaten heeft hij nodig?

Onder de inzenders van een deugdelijke berekening hiervan wordt een set rekenonderzetters (100% wol) verloot. Uiterlijk 30 november insturen (wisc@planet.nl).

Bron: Volkskrant

Rondgang door Escher’s Werkkamer

Maurits Cornelis Escher (Leeuwarden, 17 juni 1898 – Hilversum, 27 maart 1972) was een Nederlandse kunstenaar, die bekend is om zijn houtsneden, houtgravures en lithografieën, waarin hij vaak speelde met wiskundige principes.

Hier een prachtig filmpje van Christóbal Vila over een denkbeeldige tocht door Escher’s werkkamer.

Bron: etereaestudios.com

Met dank aan @dvandenbogaart

Wie is er bang voor het #algoritme?

Reid, Geleijnse & Van Tol

Het gevaar van computers is niet dat ze te slim worden, maar dat ze dom blijven en de mens niet precies weet wat ze doen. Zegt Kevin Slavin, in een poging ons ‘algo-analfabeten’ tot meer inzicht te brengen.

Zo begint vandaag een interessant artikel in de Volkskrant. Het is geen vlammend betoog tegen algoritmen (Hoe zou dat ook kunnen? Dat u dit berichtje leest en dat u straks met Google van alles over game-ontwerper Kevin Slavin kunt vinden is te danken aan die algoritmen), maar een pleidooi voor meer kennis – ook bij leken – over hun werking, hun mogelijkheden én hun beperkingen.

Kevin Slavin houdt vrijdag 30 november een TEDxlezing over The History and Future of Luck.

Egoïstische #pinguïns delen eerlijk

Foto: Glenn Grant, US National Science Foundation

In een poging warm te blijven, schuiven pinguïns dicht tegen elkaar aan. Daarbij gedragen ze zich heel egoïstisch, maar een nieuw wiskundig model laat zien dat dat egoïstische gedrag verrassend genoeg positief uitpakt voor de groep. Door het egoïstische gedrag wordt de warmte eerlijk over alle pinguïns verdeeld.

Bron: scientias.nl

If (# eieren > 0), then (neem 6 pakken mee)

Wiskundigen kunnen de vraag “Wil je koffie of thee?” rustig met “Ja” beantwoorden. Logisch geheel correct, maar meestal niet het antwoord dat de vragensteller bedoelt. Zo is er wel vaker sprake van miscommunicatie tussen wiskundigen en wat ik maar omschrijf als de gewone mensenwereld. @ionicasmeets schreef hier een vermakelijk stukje over op www.deredactie.nl, dat naar meer smaakt.