Jaarlijkse WiscWedstrijd: hoe maak je Nederlandse portemonnees lichter ?

 

 

 

 

 

 

 

Weet u een antwoord op bovenstaande vraag? En nu niet heel flauw antwoorden: “Vervang munten door creditcards”.

Nee, echt even de hersens laten kraken!

U krijgt tot en met vrijdag 14 april de tijd van mij.

Uw oplossing graag naar wisc001@xs4all.nl (en niet als reactie op dit berichtje; dit om van elkaar onafhankelijke oplossingen binnen te krijgen).

De winnaar ontvangt uiteraard een Choco-pi. Heel elegante oplossingen krijgen daarbij nog een setje Infinity-manchetknopen. En de eer natuurlijk: winnaar van de vanaf heden jaarlijkse WiscWedstrijd!

Getallensymboliek bij Bach

MatthusPassion+Cover+Front1

Bach speelt veel met getallen. Zo is de getalswaarde van de naam BACH gelijk aan 14 (B is de 2e letter van het alfabet, A de 1e, C de 3e en H de 8e, samen is dat 14). Het getal 14 komt in de Matthäus-Passion veelvuldig voor, er zijn bijvoorbeeld 14 koralen, wat dus terugslaat op de naam Bach. Minder bekend is dat 14 maal naar het hart verwezen wordt.
 

De Matthäus-Passion bestaat in totaal uit 68 muziekstukken. Naast de 14 koralen zijn er 27 passages waarin het evangelie wordt gezongen, en 27 overige stukken. Het getal 27 staat bij Bach voor de drie-eenheid van God (3×3×3). De 27 stukken evangelietekst bestaan uit in totaal 729 maten, wat het kwadraat is van 27.
 

In het stuk wordt door het koor: “Herr, bin ich’s?” gezongen. Dit is in het stuk wanneer Jezus met de 12 apostelen aan het laatste avondmaal deel neemt en aankondigt dat hij door een van hen verraden zal worden. Het woord “Herr” wordt elf keer gezongen, geen 12 keer, Judas (de verrader) zingt immers niet mee.
 

Fragment uit Bach’s eigen ‘Netschrift’ van de Matthäus-Passion, met de tekst: “Eli, lama asabthani”
Een ander duidelijk voorbeeld van symboliek vindt men in de muzikale omlijsting van Jezus: bij alle teksten die Jezus zingt, wordt hij, bij wijze van aureool, begeleid door liefelijke strijkers, behalve bij zijn laatste woorden. Deze beroemde woorden luiden in Bach’s Matthäus-Passion ‘Eli, eli, lama asabthani’, vertaald ‘Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten’; de volledige verlatenheid van Jezus wordt hier dus geïllustreerd door de afwezigheid van de strijkers.
 

De Matthäus-Passion eindigt met een groot septiem als voorhouding. De voorhouding lost normaal op. Dit symboliseert de opstanding van Christus. Maar de symboliek komt ook op een minder subtiele wijze terug. De begeleiding van de Christuspartij in de recitatieven bijvoorbeeld gebeurt met een basso continuo. In totaal speelt deze basbegeleiding 365 noten, het aantal dagen in het jaar. Bach geeft hiermee aan dat Jezus de basis van alle dagen van het jaar vormt.
 

Vanaf ongeveer 1950 wordt er door Bach-kenners druk gezocht naar allerlei verborgen symbolieken in de Matthäus-Passion. Zo zou Bach zijn geboortedatum en zelfs zijn sterfdatum muzikaal hebben verwerkt. Critici wijzen erop dat wie maar lang genoeg zoekt vanzelf wat zal vinden en nemen aan dat veel van de gevonden “boodschappen” berusten op toeval. Het werken met getallen, symboliek en retoriek was in de barokmuziek overigens een praktijk die ook bij andere componisten voorkwam, met name bij Heinrich von Bibern.
 

De Matthäus-Passion bestaat uit een kort eerste deel en een lang tweede deel. Hiermee zou Bach een kruisvorm aangegeven hebben. Het eerste deel vormt dan de horizontale balk en het tweede deel de lange verticale balk. De aankondiging van de verloochening door Petrus en de verloochening zelf vindt plaats rondom het ‘snijpunt’ van dit kruis. Precies halverwege het eerste deel kondigt Jezus aan Petrus aan dat deze hem driemaal zal verloochenen en na ongeveer eenzelfde tijdsduur in het tweede deel vindt dit daadwerkelijk plaats.

Bron: Wikipedia

De eerste nul op aarde

zero_1024Dit is een foto van een stenen tablet uit Cambodja waarop deze nul te zien is. Deze dateert uit het jaar 683. Dit tablet werd begin 2013 herontdekt door de wiskundige Amir Aczel, na een periode dat de Rode Khmer flink had huisgehouden in het eigen land. De nul is dat puntje tussen die twee andere tekens in.

Zijn volledige verhaal vindt u hier  

Alstublieft: vernoem een getal naar mij!

666Biologen hebben er geen enkele moeite mee: met vernoemen. Wordt er ergens op de wereld een nieuw organisme gevonden, dan krijgt dat vaak de naam van een persoon. Zo is er recent een oranjekleurige schimmel vernoemd naar onze nieuwe koning. Of hij daar blij mee was weet ik niet. Maar ik heb ook niet vernomen of de schimmel erg blij was.

Ook astronomen kunnen er wat van. Zo werd Planetoïde 12631 deze zomer vernoemd naar een van mijn volgers, sterrenkundevoorlichter @mariekebaan. Nog gefeliciteerd, Marieke!

Vernoemen naar wiskundigen?

Maar wat doen wiskundigen? Bij mijn beste weten (je moet vandaag aan de dag ook zo voorzichtig zijn met uitspraken, vanwege al die kritische Wiskundemeisjes) komt zoiets niet veel voor binnen deze wetenschap. OK, er zijn heel veel stellingen naar wiskundigen vernoemd, zoals de Stelling van Pythagoras, de (laatste) Stelling van Fermat, de Stelling van Thales. Maar dat is wat anders: bijvoorbeeld de eerstgenoemde stelling is door Pythahoras himself bewezen! Dat ‘van’ is geen, welverdiende, hommage aan de man. Of dacht u soms dat Brood van de Warme Bakker een hommage was? Ook bestaat er in de wiskunde het getal e, dat refereert aan Euler, maar dat getal wordt dan weer niet het Getal van Euler genoemd, maar gewoon: e.

Bijzondere getallen

Ik stel dan ook voor vanaf heden bijzondere getallen – getallen zijn natuurlijk het onderzoeksobject bij uitstek voor wiskundigen – naar mensen te gaan vernoemen.

Nu is elk (natuurlijk) getal in wezen een bijzonder getal, inclusief het getal 1729 op een taxi, dus er is in ieder geval ruim voldoende aanbod. Er is zelfs veel meer aanbod  – oneindig veel – dan er mensen op aarde zijn, dus iedereen kan gemakkelijk zijn of haar eigen plekje op de getallenlijn krijgen. Dat aanbod kan zelfs nog vergroot worden als we ook irrationale getallen gaan vernoemen.

De h

Ik claim hierbij de h12081952, zijnde mijn geboortedatum. Binnen de Natuurkunde is die h overigens al vernoemd (Constante van Planck), dus misschien moet ik naar de w uitwijken.