Plattegrond van Londen

Hierboven vindt u een plattegrond van Londen, een van de grootste steden in Europa. De stad is daarop onderverdeeld in regelmatige zeshoeken, waarbij iedere zeshoek (wijk) dezelfde maat kreeg. Net, hè?

Althans, dit zóu de plattegrond geweest zijn als het voorstel (1899) van John Leighton was overgenomen.

Het hele verhaal vindt u hier.

Deze poging tot schematisering is echter niet helemaal vergeefs geweest, in de plattegrond van de Londense metro zijn nog sporen ervan te herkennen.

 

Klokhuis en pi

Het Klokhuis publiceert heel aardige video’s over getallen en rekenen in de serie Snapje. Al eerder liet ik u er eentje zien.

Over de onderstaande ben ik overigens zelf niet zo enthousiast, het wordt (mij in ieder geval) niet echt duidelijk wat π nu is. Een soort emoticon???

Maar, tja, het is wel π, hè, dus ik plaats hem toch maar.

Winnaar WiscWedstrijd 2017: Sebastiaan Breedveld

De vraag van de prijsvraag van dit jaar was: hoe maak je Nederlandse portemonnees lichter? Deze was met opzet tamelijk open geformuleerd (het is per slot van rekening geen toetsvraag) om de inzenders van oplossingen voldoende ruimte te bieden.

De vraag werd geïnspireerd door dit artikel, geplaatst op het moment dat het Verenigd Koninkrijk een nieuwe munt van £ 1 introduceerde (28 maart 2017).

Winnaar 2017

De winnaar is geworden: Sebastiaan Breedveld. Hij gaf eerst een kleine draai aan de vraag, deed vervolgens een experiment met de kassabonnen van de lokale supermarkt en voerde toen een computersimulatie uit. Dit is een inzending zoals de bedenker van de vraag deze graag ziet! Zijn ‘artikel’ staat hieronder.

Gefeliciteerd dus, Sebastiaan. De Choco-pi is al naar je onderweg!

Ik denk dat hij het op prijs zou stellen als u hieronder een inhoudelijke reactie achterlaat.

 

 

Gaat u binnenkort verhuizen? En heeft u wel de juiste sofa?


In de hilarische roman Dirk Gently’s holistisch detectivebureau van de Britse auteur Douglas Adams komt een sofa tijdens een verhuizing halverwege de trap in een volkomen onmogelijke positie klem te zitten. Verder naar boven of terug naar beneden: het is allebei onmogelijk. „Ik ben nooit gestoten op niet-omkeerbare mathematica wat sofa’s betreft. Zou een nieuw gebied kunnen zijn”, oordeelt professor Urban Chronotis, een van de personages uit de roman, waarop hij vervolgt: „Heb je met wiskundigen op het gebied van ruimtetechniek gesproken?”

De ruimtelijke meetkunde inzake sofa’s zou inderdaad best onontgonnen terrein kunnen zijn. Maar in twee dimensies werd er al twintig jaar vóór het verschijnen van deze roman over nagedacht.

Het hele artikel van Alex van de Brandhof

Het Sofaprobleem

Hagedis speelt Life

Life, zo noemde wiskundige John Conway in 1970 zijn ‘spel’. Je neemt een oneindig raster, kleurt daarin een aantal hokjes in en laat de rest wit. Dat is generatie één. Generatie twee ontstaat door consequent en gelijktijdig deze twee regels toe te passen: een ingekleurd hokje met vier of meer of minder dan twee ingekleurde ‘buren’ wordt wit; een wit hokje met precies drie ingekleurde buren wordt gekleurd. Dan volgt het wonder: stop het beginpatroon met die twee regels in een computer en je ziet een verbazende rijkdom ontstaan van bewegende, zich herhalende, chaotische, stabiele, of zelfs eeuwig groeiende patronen.

En nu blijkt dat er een hagedis bestaat die zo’n zelfde verschijnsel op zijn rug heeft. In Nature van donderdag analyseren Michel Milinkovitch van de Universiteit van Genève en collega’s het intrigerende zwart-groen labyrintpatroon van de Spaanse parelhagedis Timon lepidus.

 

Het hele artikel vindt u hier.